Przedstawione poniżej treści nie mają charakteru promocyjnego. Ich wyłącznym celem jest edukacja i podniesienie poziomu wiedzy odbiorcy na temat zdrowia. Należy jednak pamiętać, że żadna z informacji nie może zastąpić porady lekarskiej lub konsultacji z farmaceutą.
Kamica nerkowa to jedna z najpowszechniejszych chorób układu moczowego. Dotyczy od 10 do 12 proc. populacji w krajach wysoko rozwiniętych. Znacznie częściej diagnozuje się ją u mężczyzn. Istnieje szereg czynników, które wpływają na powstanie złogów w drogach moczowych. Kamienie mają też różnorodny skład. Zazwyczaj są zbudowane z połączenia różnych związków. Powstawanie złogów to proces złożony i zazwyczaj trwa długo, nawet kilka lat.
Jak powstają kamienie?
Kamień, inaczej złóg, powstaje w układzie moczowym, jeśli w moczu zgromadzi się zbyt dużo soli kwasów lub minerałów, które nie mogą zostać rozpuszczone. Mocz staje się roztworem przesyconym. Wytrącają się w nim wówczas niewielkie kryształki. Jeśli dojdzie do zastoju moczu, znacznego zakwaszenia lub alkalizacji, namnożenia bakterii i złuszczonych komórek, początkowo mikroskopijne kryształki łączą się ze sobą, obrastają kolejnymi warstwami osadu i tworzą złogi.
Kamienie mają różną wielkość, kształt i wagę. Niektóre są na tyle małe, że zostają wydalone wraz z moczem (zazwyczaj ich średnica nie przekracza 5 mm). Zdarza się jednak, że kamień utknie w moczowodzie lub jest zbyt duży, by samoistnie opuścić organizm. Wówczas potrzebna jest interwencja lekarza. Największy do tej pory kamień moczowy osiągnął wagę blisko 2 kg i miał w najszerszym miejscu 13 cm. Został usunięty 18 lutego 2004 roku z lewej nerki pacjenta przez dr. Hemendra Shahw w Bombaju w R. G. Stone Urological Research Institute.
Kamienie mogą powstawać w obrębie nerek, w moczowodzie i pęcherzu moczowym.
