Przedstawione poniżej treści nie mają charakteru promocyjnego. Ich wyłącznym celem jest edukacja i podniesienie poziomu wiedzy odbiorcy na temat zdrowia. Należy jednak pamiętać, że żadna z informacji nie może zastąpić porady lekarskiej lub konsultacji z farmaceutą.
Urografia to jedno z badań obrazowych wykonywanych w diagnostyce schorzeń układu moczowego. Sprawdź, na czym polega badanie urograficzne, jak się do niego przygotować oraz w jakich sytuacjach nie można go przeprowadzić.
Na czym polega urografia?
Urografia to badanie rentgenowskie wykonywane w celu oceny fizjologii i budowy układu moczowego. Badanie urograficzne wymaga dożylnego podania środka kontrastowego. W celu przeprowadzenia urografii z kontrastem pacjentowi zakładany jest wenflon, za pomocą którego podawany jest środek cieniujący. Kontrast wraz z krwią dociera do nerek, gdzie zostaje przefiltrowany, a następnie poprzez kielichy i miedniczki nerkowe trafia do moczowodów, a później do pęcherza moczowego.
Po podaniu kontrastu wykonywane są zdjęcia rentgenowskie jamy brzusznej na leżąco, w różnych odstępach czasu, zazwyczaj po 5, 10 i 15 min. od zakończenia wlewu dożylnego. Po oddaniu moczu robione jest ostatnie zdjęcie rentgenowskie.
Na podstawie zdjęć, tzw. urogramów, można określić położenie, kształt oraz wielkość narządów układu moczowego, a także stopień wydzielania środka kontraktującego, co umożliwia ocenę czynności nerek.
Urografia trwa zwykle 30 minut, jednakże w przypadku zaobserwowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek, radiolog może podjąć decyzję o jej przedłużeniu. W trakcie badania należy zgłosić personelowi jakiekolwiek objawy niepożądane podania kontrastu (mogą to być duszność, zawroty głowy, nudności, wysypka, świąd skóry).
Pacjenci często zastanawiają się, czy do urografii trzeba się rozebrać. W przypadku badań rentgenowskich nie ma konieczności zdejmowania ubrania. Trzeba jedynie zdjąć z siebie przedmioty nieprzenikliwe dla promieni rentgenowskich – biżuterię, pasek z metalową sprzączką czy odzież z metalowymi guzikami.
Ze względów bezpieczeństwa w wielu ośrodkach zaleca się pacjentom, aby po badaniu pozostali na obserwacji przez co najmniej 30 minut. Co istotne, po urografii, o ile nie ma ku temu przeciwwskazań, pacjent powinien wypić 2,5 litra wody niegazowej w ciągu doby, aby wypłukać z organizmu środek kontrastujący.
Wskazania do urografii
Podejrzenie wielu różnych chorób układu moczowego jest podstawowym wskazaniem do urografii. Badanie wykonuje się często u pacjentów z objawami kamicy nerkowej. Urografia pozwala bowiem na uwidocznienie układów kielichowo-miedniczkowych nerek oraz dróg odprowadzających mocz, dzięki czemu możliwe jest wykrycie złogów w drogach moczowych.
Wskazaniem do badania jest też podejrzenie zwężenia lub poszerzenia dróg moczowych, obecności uchyłków ściany pęcherza moczowego, a także występowania przeszkody w odpływie moczu.
Badanie urograficzne znajduje ponadto zastosowanie w diagnostyce wrodzonych wad układu moczowego. Wykonuje się je także w przypadku urazu, który mógł doprowadzić do uszkodzenia narządów układu moczowego.
